I żyła długo. Po swojemu

Współczesna opowieść o Królewnie Śnieżce

„Lustereczko, powiedz przecie…”

To jedno z najbardziej rozpoznawalnych pytań w historii baśni. Pytanie o piękno, które z czasem stało się pytaniem o wartość.

W opowieści braci Grimm to królowa przegląda się w magicznym lustrze, szukając potwierdzenia swojej wyjątkowości. Nie wystarcza jej, że jest piękna. Musi być najpiękniejsza. A kiedy lustro wskazuje inną kobietę, zachwyt ustępuje miejsca zazdrości.

Śnieżka staje się ofiarą tej rywalizacji, choć sama nigdy nie chciała w niej uczestniczyć.

Minęły pokolenia, a historia wciąż wydaje się zaskakująco aktualna. Zmieniły się lustra. Dziś częściej spoglądamy w ekrany, porównujemy obrazy, twarze i życia. Nadal jednak zdarza nam się szukać własnej wartości w cudzym spojrzeniu.

A gdyby opowiedzieć tę baśń inaczej?

Delikatność nie wyklucza siły

Wyobraźmy sobie współczesną Śnieżkę.

Nie musi odrzucać romantyczności, aby stać się niezależną. Nie musi ukrywać wrażliwości, żeby udowodnić swoją siłę.

Może kochać piękno, kwiaty, delikatne tkaniny i drobne przedmioty, które mają dla niej osobiste znaczenie. Może marzyć o miłości, nie czyniąc z niej jedynego celu swojego życia.

Jej siła nie polega na tym, że przestaje być sobą.

Przeciwnie. Zaczyna się wtedy, gdy odkrywa, że nie musi spełniać cudzych oczekiwań.

Nie musi być najpiękniejsza ze wszystkich. Wystarczy, że jest sobą.

Srebro. Światło i wrażliwość

W baśniach światło często symbolizuje niewinność, nadzieję i początek.

Srebro ma w sobie podobną subtelność. Odbija światło, ale nie narzuca swojej obecności. Jego chłodny blask podkreśla delikatność rzeźbiarskich form inspirowanych naturą.

Kwiaty zatrzymane w metalu przypominają o pięknie, które nie potrzebuje doskonałej symetrii. W naturze każdy płatek jest nieco inny. To właśnie te różnice nadają całości charakter.

Podobnie jest z nami.

Niepowtarzalność nie jest niedoskonałością, którą trzeba ukrywać. Jest częścią naszej tożsamości.

Grafit. Piękno ma również swoją ciemną stronę

Każda baśń skrywa cień.

Las, w którym gubi się Śnieżka, budzi lęk, ale staje się również miejscem schronienia i odkrywania nowego świata.

Ciemne, oksydowane srebro przywołuje podobną atmosferę. Jest tajemnicze, nieoczywiste, bardziej surowe. Światło zatrzymuje się na wypukłościach, a zagłębienia rzeźbiarskich form pozostają w cieniu.

To przypomnienie, że kobiecość nie musi być wyłącznie łagodna, pogodna i przewidywalna.

Może mieć w sobie melancholię, stanowczość, odrobinę przekory. Może być pełna sprzeczności.

Nie musimy wybierać między delikatnością a charakterem. Jedno może istnieć obok drugiego.

Złoto. Własne przebudzenie

W tradycyjnej baśni Śnieżka budzi się dzięki wydarzeniom, na które nie ma wpływu.

We współczesnej opowieści przebudzenie może mieć inne znaczenie.

Nie musi być nagłym zwrotem ani wielkim gestem. Czasem przychodzi cicho, gdy przestajemy się porównywać. Gdy uczymy się mówić własnym głosem. Gdy zaczynamy podejmować decyzje zgodne ze sobą.

Złoto, ze swoim ciepłym blaskiem, staje się tu symbolem tej wewnętrznej przemiany.

Nie jest koroną ani nagrodą za urodę. Jest drobnym znakiem radości z bycia sobą.

Bo może najpiękniejszym zakończeniem współczesnej baśni nie jest chwila, w której pojawia się książę.

Może jest nią moment, w którym bohaterka odkrywa, że jej historia od początku należała do niej.

Po drugiej stronie lustra

Nie musimy odbierać Śnieżce romantyczności, żeby uczynić ją silniejszą.

Możemy pozostawić jej wrażliwość, łagodność i marzenia. A jednocześnie pozwolić jej samodzielnie decydować, kim chce być.

W świecie pełnym obrazów, ocen i porównań to być może jedna z najważniejszych rzeczy, jakie możemy sobie podarować.

Prawo do bycia sobą.

Bez rywalizacji. Bez konieczności dorównywania ideałom. Bez pytania lustra o pozwolenie.

KOS Jewellery — biżuteria inspirowana naturą, tworzona z wrażliwością rzeźbiarską. Dla kobiet, które nie potrzebują być podobne do nikogo innego.